"Μηχανές σαν κι εμένα" του Ian McEvawn

 "Μηχανές σαν κι έμενα",απο τις εκδόσεις Πατάκη






Περίληψη:

Σε έναν κόσμο όχι ακριβώς όμοιο με τον δικό μας, δυο εραστές θα περάσουν μια δοκιμασία που υπερβαίνει τα όρια της κατανόησης και της αντοχής τους.
Η Βρετανία έχει ηττηθεί στον Πόλεμο των Φόκλαντ, η Μάργκαρετ Θάτσερ δίνει μάχη με τον Τόνυ Μπεν για την εξουσία και ο Άλαν Τιούρινγκ επιφέρει επαναστατική τομή στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.
Το Μηχανές σαν κι εμένα εκτυλίσσεται σε ένα εναλλακτικό Λονδίνο της δεκαετίας του 1980. Ο Τσάρλι, ένας τριαντατριάχρονος ανθρωπολόγος που δοκιμάζει την τύχη του στο χρηματιστήριο αποφεύγοντας συνειδητά την εργασία πλήρους απασχόλησης, είναι ερωτευμένος με τη Μιράντα, μια έξυπνη φοιτήτρια που κρύβει ένα τρομερό μυστικό. Όταν ο Τσάρλι κληρονομεί ένα σεβαστό ποσό, αγοράζει τον Αδάμ, ένα από τα πρώτα ανδροειδή που αναπαράγουν πιστά το σώμα και τις νοητικές λειτουργίες του ανθρώπου, και με τη βοήθεια της Μιράντας σχεδιάζει την προσωπικότητά του. Το σχεδόν τέλειο ανδροειδές που προκύπτει είναι ωραίο, δυνατό, και ευφυές. Σύντομα θα σχηματιστεί ένα ερωτικό τρίγωνο ανάμεσα στον Τσάρλι, στη Μιράντα και στον Αδάμ, φέρνοντάς τους αντιμέτωπους με ένα βαθύ ηθικό δίλημμα.
Το Μηχανές σαν κι εμένα είναι ένα ανατρεπτικό μυθιστόρημα που θέτει το ερώτημα αν μια μηχανή μπορεί να κατανοήσει την ανθρώπινη καρδιά ή αν, τελικά, εκείνοι από τους οποίους λείπει η κατανόηση και η ενσυναίσθηση είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι.






Προσωπική Άποψη:


Παρόλο που το βιβλίο "Μηχανές σαν κι εμένα" ανήκε στο είδος της επιστημονικής φαντασίας,γεννά πολλούς προβληματισμούς στον αναγνώστη.

Η ιστορία είναι αρκετά έξυπνη και τελείως  διαφορετική απο οτιδήποτε έχω διαβάσει.Ακόμη,οι χαρακτήρες είναι καλογραμμένοι και ρεαλιστικοί,έχουν ελαττώματα και αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα,όπως την ενδοοικογενειακή βία και τον σεξουαλικό προσδιορισμό,που είναι επίκαιρα ακόμα και σήμερα. 

Το μόνο που δεν μου άρεσε στο βιβλίο είναι το ότι σε αρκετά σημεία ο συγγραφέας καταπιάνεται με φιλοσοφικά ζητήματα,έτσι πολλές φορές το βιβλίο μου φαινόταν δύσκολο στην ανάγνωση.Ακόμη,αυτό πολλές φορές επιβράδινε την ιστορία,χωρίς όμως να με κουράζει τόσο ώστε να σκεφτώ να το σταματήσω.


Συνολικά,το βιβλίο "Μηχανές σαν κι εμένα" ήταν ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα,που σίγουρα θα θυμάμαι για καιρό.Παρόλο που δεν ανήκει σίγουρα στα αγαπημένα μου βιβλία.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις